Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

ΔΙΗΓΗΜΑ:΄΄ΤΟ ΑΔΕΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ'' ΤΗΣ ΜΑΡΙΛΕΝΑΣ ΦΩΚΑ!!!


                                                         ΤΟ ΑΔΕΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ


 Κούμπωσε το παλτό του μέχρι το λαιμό, έκλεισε την πόρτα πίσω του και βγήκε στο δρόμο. Τα  μάγουλά του κοκκίνισαν από το κρύο. Επίμονα οι περαστικοί κάρφωναν τα μάτια τους επάνω του. Δεν διασταύρωσε την ματιά του με κανέναν. Περπάτησε μέχρι τον σταθμό του μετρό. Έβγαλε από την τσέπη του ένα εισιτήριο και το πέρασε από το μηχάνημα. Οι κινήσεις του ήταν κοφτές, σχεδόν  αυτοματοποιημένες. Επιτάχυνε το βήμα του και ξαφνικά σταμάτησε μπροστά από τις μεταλλικές πόρτες του συρμού που περίμενε στην αφετηρία. Οι πόρτες άνοιξαν απότομα και ο επιβάτης με τον αριθμό εισιτηρίου 000234 μπήκε μέσα. Μετά ήταν η σειρά του. Είχε τον αμέσως επόμενο  αριθμό. Κατέβηκε στην στάση που δεν ήθελε. Μετά προχώρησε το ίδιο απρόθυμα για να πάει στο προγραμματισμένο του ραντεβού.
Διάσχισε την Πανεπιστημίου. Έπεσε πάνω σε μια πορεία διαδηλωτών. Ο κόσμος τον έσπρωχνε. Άλλοι χειρονομούσαν, άλλοι έβριζαν, κάποιοι καταριόντουσαν τους πολιτικούς.
-Ψωμί, Παιδεία, Δικαίωμα στην Εργασία.
 Οι φωνές τους πνίγηκαν από τις μολότοφ που έπεσαν.  Αυτοί οι άνθρωποι διεκδικούσαν τα όνειρά τους. Οι αστυνομικοί έκαναν συλλήψεις. Οι διαδηλωτές αντιστέκονταν σθεναρά. Ένας αστυνομικός τραυματίστηκε.  Ανάμεσα στους διαδηλωτές φώναζαν και παιδιά. Αυτά φώναζαν πιο πολύ απ όλους ίσως γιατί πεινούσαν πιο πολύ.  Οι μεγάλοι είχαν να φάνε πιο πολλές μέρες αλλά είχαν άλλες προτεραιότητες. Θέλανε πρώτα να βολευτούν σε μια καρέκλα και μετά να ψάξουν κάτι να φάνε για να στυλωθούν στα πόδια τους.  Παρά την γενική ταραχή αυτός προχώρησε ακάθεκτος. Τίναξε τη σκόνη από το παλτό του. Όταν έφτασε στο γραφείο του κάθισε στη δερμάτινη καρέκλα του, άνοιξε τα χαρτιά του και κάλεσε τη γραμματέα του. Εκείνη έφτασε αμέσως, ντυμένη με τον γνώριμο εξεζητημένο τρόπο. Τον πλησίασε και τον φίλησε. Αφέθηκε στην αγκαλιά της μηχανικά χωρίς να βγάλει τα ρούχα του και όταν εκείνη ανέβασε το φερμουάρ της φούστας της δεν γύρισε να την κοιτάξει.
Σε μια ώρα είχαν συμβούλιο. Πήραν πολύ σημαντικές αποφάσεις. Επιδίωκαν την στοχευόμενη προώθηση των πωλήσεων των προϊόντων της εταιρείας τους σε τρία σημεία - κλειδιά στο εξωτερικό. Κουράστηκε πολύ. Ο λαιμός του στέγνωσε. Μέτρησε τις δυνάμεις του. Σε λίγο έπρεπε να φύγει για άλλο ένα επαγγελματικό δείπνο. Το εστιατόριο που θα δειπνούσαν ήταν αυτό που είχε τιμηθεί με χρυσό σκούφο πέρυσι. Δεν σέρβιραν μαγειρευτό φαγητό.   Όλα μέσα στο εστιατόριο υπάκουαν σε μια κοσμοπολίτικη νομοτέλεια. Ένας Φασιανός κρεμόταν στον τοίχο.   Όλα ήταν ρυθμισμένα στην εντέλεια, καλοκαρδισμένα γύριζαν ολοένα στο γρανάζι  
ενός  ελιτίστικου καθωσπρεπισμού. Πριν από ένα μόλις λεπτό ο μαιτρ πέρασε με το υποδεκάμετρο του και μέτρησε τις αποστάσεις των σερβίτσιων.  Ένα μαχαίρι είχε φύγει από τη θέση του αλλά το διόρθωσε πριν κάποια επιτιμητική ματιά ανωτέρου το ανακαλύψει. Η συνδαιτυμόνας του  που έφτασε ακριβώς στην ώρα της, ήταν μια αυστηρή, διεκδικητική γυναίκα. Το γεύμα αφορούσε στην εισαγωγή πρώτων υλών από την Γερμανία για την δημιουργία των καινοτόμων προϊόντων της επόμενης  σεζόν.  Οι δυο τους έτρωγαν και σε κάθε μπουκιά  η τιμή των πρώτων υλών ανεβοκατέβαινε επικίνδυνα. Ήταν ένας εξοντωτικός αγώνας δρόμου. Στο επιδόρπιο έκλεισε οριστικά η συμφωνία.
Ο άντρας σηκώθηκε και χαιρέτισε τυπικά. Φεύγοντας  από το εστιατόριο πέρασε από το γραφείο ν΄ αφήσει κάτι χαρτιά και ξαναέκανε την ίδια διαδρομή για το σπίτι. Οι διαδηλωτές δεν είχαν ακόμα διαλυθεί. Η ατμόσφαιρα μύριζε χημικά. Έστριψε σε ένα μικρό σοκάκι και μπήκε σε ένα μαγειρείο. Πήρε ένα πακέτο ρεβίθια. Πλήρωσε με πιστωτική κάρτα και τα έχωσε μέσα στον χαρτοφύλακά του. Ο χαρτοφύλακας έχασε προς στιγμή το αψεγάδιαστο σχήμα του. Μετά σταμάτησε σε ένα περίπτερο και αγόρασε ένα ακριβό πούρο. Θα το κάπνιζε αύριο στο γραφείο μεταξύ 12 και 12.30 όταν θα είχε τηλεφωνικό ραντεβού με τον εμπορικό ακόλουθο της κινεζικής πρεσβείας.
Έβαλε το κλειδί στην κλειδαριά της εξώπορτας. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κινητό. Ήταν η γραμματέας του. Του ψιθύρισε λόγια γεμάτα φωτιά. Σε μισή ώρα χτυπούσε το κουδούνι του. Της άνοιξε τυλιγμένος με μια σατέν ρόμπα. Έπεσε πάλι στην αγκαλιά του. Του είπε ότι δεν άντεχε να περιμένει μέχρι αύριο. Έπρεπε εξάπαντος να της δώσει χρήματα ν’ αγοράσει ένα διαμαντένιο κολιέ. Μηχανικά πήγε στο γραφείο του και της έκοψε μια επιταγή. Την άφησε πάνω στο τραπέζι και την ρώτησε αδιάφορα αν θα ήθελε να καθίσει να φάνε ρεβίθια. Εκείνη έκανε ένα μορφασμό αποδοκιμασίας και του είπε με ένα αμυδρό χαμόγελο, λίγο ειρωνικό.
-Μια άλλη φορά.
Η γραμματέας πήρε την επιταγή και έφυγε βιαστικά. Ο άντρας προχώρησε προς την τουαλέτα. Κοίταξε τον εαυτό του στον καθρέφτη. Πριν από ένα μήνα είχε κάνει μπότοξ στο πρόσωπό του. Το άγγιξε για μια στιγμή με τα χέρια του. Ήταν σκληρό, ξένο. Δεν είχε πλέον τον έλεγχο των κινήσεων του μετώπου του. Κατευθύνθηκε προς την τουαλέτα. Άνοιξε το καπάκι της λεκάνης και  γονάτισε. Με τον δείκτη του αριστερού του χεριού άρχισε να πάλλει τον ουρανίσκο του δυνατά, άγρια, μέχρι που το περιεχόμενο του στομαχιού του εκτοξεύτηκε με βία στη λεκάνη. Τότε, τράβηξε μηχανικά το καζανάκι Στο σαλόνι χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο γενικός διευθυντής της πολυεθνικής που δούλευε. Του ανακοίνωσε ότι είχε εκλεγεί  παμψηφεί από το Δ.Σ. ως ο υπάλληλος της                                       χρονιάς. Ο μισθός του θα αυξανόταν σημαντικά. Το ίδιο και οι υποχρεώσεις. Θα δούλευε ακατάπαυστα, σκεπτόμενος ακόμα και στον ύπνο του. Κανένα λεπτό της ώρας δεν του ανήκε πλέον.
Έκλεισε το τηλέφωνο. Απ΄ έξω από το σπίτι του ακουόντουσαν αμυδρά οι φωνές των διαδηλωτών που είχαν φτάσει μέχρι το προάστιο που έμενε. Ξεχώρισε και τις σειρήνες των περιπολικών. Τα πράματα είχαν αγριέψει πολύ.
Ψωμί, Παιδεία, Δικαίωμα στην εργασία.
Άρπαξε το χαρτοφύλακά του με τα ρεβίθια και κατευθύνθηκε σε ένα δωμάτιο του σπιτιού του στον επάνω όροφο.  Άνοιξε μια πόρτα και μπήκε σε ένα άσπρο δωμάτιο. Το δωμάτιο   αυτό ήταν άδειο. Δεν είχε παράθυρα. Προχώρησε στο εσωτερικό του δωματίου με διστακτικά βήματα. Έκλεισε την πόρτα πίσω του. Όταν έφτασε στο κέντρο του δωματίου έβγαλε την ρόμπα του και κάθισε κάτω γυμνός. Πήρε τον χαρτοφύλακα στην αγκαλιά του. Τον έσφιξε στο στήθος του.  Έβαλε το πακέτο με τα ρεβίθια και άρχισε να τρώει λαίμαργα από την συσκευασία. Το  στομάχι του σφίχτηκε από πόνο.  Ξέσπασε σε λυγμούς. Η άκαμπτη μάσκα του προσώπου του έσπασε σε χίλια κομμάτια. Έκλαιγε ασταμάτητα, ούρλιαζε, βογκούσε, τα ρεβίθια ανακατεύονταν με τα δύσοσμα υγρά του στομάχου του και έρχονταν κατά κύματα στην επιφάνεια. Ένα ρεβίθι παίρνοντας μια διαφορετική πορεία έφραξε τον λαιμό του. Το επιτυχημένο στέλεχος της πολυεθνικής έσβησε άδοξα μέσα στο άδειο δωμάτιο. Τα μεγάλα μάτια του έμειναν ασάλευτα στο κενό, το κορμί του κοκάλωσε στην εμβρυακή στάση και το μόνο που  πρόδιδε ότι σε αυτήν τραγική φιγούρα κάποτε υπήρξε ζωή ήταν η ΄’εξώδιος΄’ κίνηση που έκαναν δυο-τρία ρεβίθια από το στόμα του ανακατεμένα με  εκκρίματα και αίμα  πάνω στο άσπρο πάτωμα.

                                                                    
 ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΦΩΚΑ


                                                                                                                                      

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΑΘΗΝΑΙΣ!!!!


JULIA GUERRERO
ΕΚΘΕΣΗ  ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ

MELINA MERCURI, LATIN INSPIRATIONS

Από τις  15 εως τις 19 Οκτωβρίου 2014 θα πραγματοποιηθεί  ο  εικαστικός φόρος  τιμής από την  ζωγράφο Julia Guerrero  στην διάσημη Ελληνίδα της τέχνης ,του πολιτισμού και της πολιτικής  Μελίνα Μερκούρη στον πολυχώρο πολιτισμού Αθηναΐς (Καστοριάς 34 – 36) στο Βοτανικό.
Η έκθεση γίνεται με αφορμή τα 20 χρόνια που συμπληρώνονται  φέτος από το θάνατο της μεγάλης Ελληνίδας .
Η έκθεση θα συνεχιστεί με μικρότερα έργα στην Enigma Galleryστην Κηφισιά (Λ. Κηφισίας 263) και θα έχει διάρκεια από τις 20 Οκτωβρίου μέχρι τις 25 Οκτωβρίου 2014. Η διοργάνωση γίνεται από την γκαλερίστα Ελένα Χειρδάρη.
Με αφορμή το εικαστικό αφιέρωμα θα κυκλοφορήσει κατάλογος -λεύκωμα με θεωρητικές-κριτικές προσεγγίσεις από τους ιστορικούς τέχνης Λεόντιο Πετμεζά και Ελένη Δέπου καθώς και φωτογραφικό υλικό της εκθεσης. 


​ 
Η  δημιουργός Julia Guerrero μιλώντας για το έργο της  επισημαίνει: ''Παρουσιάζω μία μεγάλη ενότητα καινούργιων έργων, που αποτελείται από 50 δημιουργίες  στις οποίες επιχείρησα να ερμηνεύσω την δεινότητα του ιερού τέρατος , της αξεπέραστης Μελίνας Μερκούρη . Μέσω του χρώματος, επιχειρώ να προσεγγίσω την γυναικεία υπόσταση της Μελίνας, να προβάλλω τον ισχυρό   χαρακτήρα  της επιδιώκοντας τέλος στην συναισθηματική αφύπνιση του θεατή. Τα ενδύματα που αποτελούν φυσική συνέχεια των πορτρέτων της Μελίνας,  είναι δημιουργίες από συμβολικά στοιχεία και μοτίβα που εμπνεύστηκα από την Λατινοαμερικανική τέχνη του Britto, τον Edgard Negret (Βραζιλία, Κολομβία) και του Αλέξη  Ακριθάκη (Ελλάδα). H αντιπαράθεση μεταξύ ψυχρών και θερμών τόνων, διασπά τις χρωματικές ενότητες σε σχεδιαστικές χρωματικές κηλίδες. Επίσης στις μεγάλες εγκαταστάσεις,  προεκτείνομαι εκτός  του ζωγραφικού πλαισίου και δημιουργώ ένα ενεργειακό πεδίο, με στοιχεία από την γεωμετρία, τα μαθηματικά και την ιστορία, με απώτερο στόχο  τη μετουσίωση της πραγματικότητας στο  άπειρο.
Χρησιμοποιώ διαφορετικές τεχνοτροπίες όπως κολάζ, ξύλο και πλεξιγκλάς και δημιουργώ εγκαταστάσεις, ενδύματα, και πίνακες πάνω σε καμβά.''


Η καλλιτέχνιδα Julia Guerrero γεννήθηκε στην Κολομβία. 
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών της Μπογκοτά, Κολομβίας. Συνέχισε τις σπουδές της, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών και στην Σχολή Συντήρησης έργων τέχνης της.
Τα τελευταία 22 χρόνια ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Έχει συμμετάσχει  μέχρι σήμερα σε 20 ατομικές και σε πάνω από 40 ομαδικές εκθέσεις. Εχει παρουσιάσει εικαστικά αφιερώματα εκτός από τη Μελίνα Μερκούρη και σε αλλες προσωπικότητες της τέχνης όπως η Μαρία Κάλλας και η Φρίντα Κάλο.Έχει παρουσιάσει αρκετές φορές  έργα της στο εξωτερικό, σε γκαλερί, Κέντρα Τέχνης, Πινακοθήκες και Μουσεία στην Ιταλία, Αγγλία, Κολομβία, Τουρκία, Αυστρία, Ρωσία, Ουκρανία και  Ελλάδα. Με το έργο της έχουν ασχοληθεί επιφανείς κριτικοί και ιστορικοί τέχνης.
Έργα της βρίσκονται σε σημαντικές  συλλογές, ιδρύματα, μουσεία, και κέντρα τέχνης στην Κολομβία, Ιταλία, Γαλλία, Μεξικό, Βραζιλία, Αυστρία, Ρωσία, Ουκρανία, και Ελλάδα. Συγκεκριμένα στην Ελλάδα, στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Λάρισας, στο Κέντρο Τεχνών Αθηναΐς,  στο Ίδρυμα Πιερίδη στην Αθήνα, στη Πινακοθήκη της Λευκάδας, στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, στη Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, στο Μουσείο Βορρέ της Αθήνας,  στο Ίδρυμα Μαρία Κάλλας της Αθήνας.Στο εξωτερικό, στο Ίδρυμα Doga της Κωνσταντινούπολης, στο Castillo de Corigliano της  Ιταλίας, στο Μουσείο Grecof της Ρωσίας, στο Μουσείο Odesea της Ουκρανίας και σε πολλά άλλα.

Με εκτίμηση,
Ελένα Χειρδάρη

 Elena Chirdaris
 Owner & Art Director ENIGMA GALLERY
  
 Kifissias Av. 263, Kifisia 14561, Athens / Greece
 Tel.: +30 210 8085745 | Mobile: +30 6949 066516
 site: 
www.enigmagallery.gr   | e-mail: gallery.enigma@gmail.com

Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ IΣΤΟΡΙΚΟΥ ΤΕΧΝΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΠΕΤΜΕΖΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ "ΠΟΛΥΣΜΙΓΟΣ ΑΙΝΟΣ" TOY KΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ!!!!!

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ IΣΤΟΡΙΚΟΥ ΤΕΧΝΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΠΕΤΜΕΖΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ "ΠΟΛΥΣΜΙΓΟΣ ΑΙΝΟΣ" TOY KΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ




ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΠΕΤΜΕΖΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ  "ΠΟΛΥΣΜΙΓΟΣ ΑΙΝΟΣ" TOY KΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Η επικράτηση του απόλυτα αισθαντικού πνεύματος και του δεικτικού στοιχείου της εμβόλιμης εντρύφησης στον πνευματικό ενδόκοσμο κυριαρχεί στη νέα ποιητική συλλογή ΄΄Πολύσμιγος αίνος΄΄ του Κώστα Ευαγγελάτου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Συλλογές", Αθήνα 2014.
Στις σελίδες του βιβλίου που έχει χρώμα εικαστικό καθώς το έχει εμπλουτίσει με δικά του σχέδια, χρησιμοποιώντας την επαναφορά της υποκειμενικής χροιάς.. συνυπάρχουν επιδέξια η αριστουργηματική γραφή με την περιπλάνηση της ζωής, τονίζοντας την αινιγματική τάση που διαθέτει η σύνθεση των νοημάτων. Διατηρώντας o ποιητής τις απαιτούμενες λεπτές ισορροπίες και έχοντας υπέρτατο σημείο αναφοράς το μεταμορφισμό της γραφής η έμπνευση του παραπέμπει αυτόβουλα σε οικείες επτανησιακές λυρικές καταβολές, που ανάγονται στις πλήρεις δεδομένες φόρμες της ωρίμανσης, στην επίγνωση του ενστίκτου και στις προσωπικές αναζητήσεις, που έντεχνα οδηγούν σε μια ολοκληρωμένη και εκτονωτική έκφραση των καταστάσεων.
Θέμιδα ιδέα

στ’ Άτλαντα νόμου
μπές το κεφάλι.
Λεύτερη ορθώσου
στου Πλάτωνα λόγου
τη θεία γη!
Η ειλικρινής αντίσταση και η απεμπόλιση του απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής γίνεται αμφισημία στους στίχους του φυλακίζοντας σκιές και διόδους που αντανακλούν υπαίτιες μορφές με χρώματα που περιγράφουν χώρους απρόσμενους και μυστήριους. Ο αεικίνητος μικρόκοσμος και μακρόκοσμος του πάλλεται διαρκώς ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον ενσαρκώνοντας την ζωογόνα ελπίδα για το διαφορετικό αύριο.
Των απολίδων είμ’ ο θυρεός
και των ονειροπόλων ο τροχός.
Της νιότης είμ΄ ατσάλινος φρουρός
και της Ανάστασης ο πύρινος μαστός.
Κινούμενος με βιτριολικό χιούμορ στα πλαίσια του δυναμικού αφαιρετικού εξπρεσιονισμού συμπληρώνει την υπόσταση των γραφόμενων του με ένα ατέρμονο πλήθος συμβόλων. Κρίνει, ελέγχει, ψέγει και λοιδωρεί.
Γνωρίζω τη γλώσσα της Ποίησης
κι' από αμορφωσιά καταλαβαίνω...
Η γλώσσα των Ελλήνων και στον Άδη Ζεί
στους ήχους των σπαρτών που εξυφαίνω.-
Η πολλαπλή χρήση και η διύλιση της φόρμας του απελευθερώνει καταλυτικά το τρόπο διαπραγμάτευσης που στη συνέχεια ακολουθεί ερμητικά το δρόμο για τη δικαίωση της εκλεκτιστικής ελευθερίας. Η αναζήτηση και το τρυφερό ατένισμα του στους συγκεκριμένους κύκλους είναι μια ευλαβική έκσταση, μια υπερβατική όσμωση που σχετίζεται άμεσα με τις υποθέσεις που διαχειρίζεται λογοτεχνικά. Με αδιάπτωτες εντάσεις χαράζει μορφωτικά τα θετικά και φωτεινά στοιχεία της δικής του εμπειρίας, που παρότι επεκτείνουν την πόλωση των δυνάμεων της κοινωνίας στην οποία ζεί, δρούν ενωτικά και συμφιλιωτικά. Στην παρούσα συλλογή ποιημάτων ο Κώστας Ευαγγελάτος αναβιώνει επισημάνσεις και μιλά ανοικτά για συμβάντα, φιγούρες και φυσιογνωμίες που ενυπάρχουν η υπήρξαν στο οικείο περιβάλλον, στον οικογενειακό και γειτονικό περίγυρο του. Πρόκειται για δεδομένα του βίου του με καθημερινούς τύπους και χαρακτήρες τους οποίους ανατέμνει, παρακολουθώντας εξονυχιστικά τη πορεία τους παράλληλα με την τροπή των γεγονότων στα οποία έχουν εμπλακεί και είχαν σχέση φιλαυτίας με αυτόν.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ, Τ. Π....
Βρουνχίλδη και Αρτέμιδα
Φωφώ και Βρυσιήδα
Λαμπρούλα και Χριστίνα
Θεόπλαστη και Στάμω
στης πικροδάφνης λιάζονται
τα ρόδινα φτερά
Κι’ εσύ στου πόθου αμέριμνος
την άναρχη σφραγίδα
καταπατείς και γεύεσαι
τα ρόδια τα ιερά.-
Η περιδιάβαση στις ψυχοσυνθέσεις αυτές μέσα από μια εξομολόγηση μας καλεί να εντρυφούμε και να εντείνουμε με ενδιαφέρον στις παραθέσεις που επισυνάπτει. Συνδέοντας τις εκδοχές καλύπτει τους ισχυρισμούς του πέρα από την ατομική οπτική και επιτελεί διακρίσεις ενώ κινείται πλέον στο συλλογικό πλαίσιο βαθμιαία και σταδιακά επιτρέποντας να αναδεικνύεται το προσχέδιο μιας αναδρομής που συνιστά ιδιαίτερα και αποκλειστικά την ένταξη σε επισημάνσεις που συνδέονταν αμετάκλητα με την συνείδηση της ευθύνης. Με αλληγορικούς ρυθμούς και συνδυασμούς στη πλοκή του ποιητικού επιμύθειου που δημιουργεί, οι ποιητικοί ήρωες του μας κάνουν ως αναγνώστες να καταλήγουμε στην πολυπόθητη λύτρωση, στη κάθαρση μακριά από τα αδιέξοδα που επιφέρει η διάσταση της ύπαρξης μέσα από τη παρεμβολή των εκφάνσεων. Ο γυρισμός του θεματολογικά σε πράγματα που τον άγγιξαν και τον συγκίνησαν, που έπαιξαν κύριο ρόλο στη δική του προσωπικότητα αξιώνει από μέρους του την πλήρη αισθητικοποίηση, ενώ διευρύνει ταυτόχρονα προκαθορισμούς που νοούνται σαν διαύγεια σκέψης. Άλλωστε οι καταθέσεις του με ιδιαιτερότητα γραφής και επαναπροσδιορισμού είναι πολύ κοντά στην ιδιάζουσα ανασύνδεση και με τη προσθήκη της ιδεογραμμικής επανασύνδεσης συσσωρεύει τις συλλήψεις του. Η έμφυτη εμμονή των θέσεων και απόψεων του δένει ευρηματικά την αξιολόγηση της στάσης του απέναντι στη ζωτική πραγματικότητα.
...
Σπάνιο κοίτασμα ματιών
κρυψώνες αναμνήσεων
σε θαλασσί σκοτάδι.
Στον άξονα της ηλιαχτίδας
το ξίφος της κάθαρσης.-
Στο βιβλίο διατυπώνεται έντεχνα η μνημονική διεργασία του ποιητή. Η θέαση του στοιχειοθετεί και σταχυολογεί μια "νεφελογραφία" και μια "σωματογραφία" εποχής, μια ενδοσκόπηση σε "εννοιακά τοπία", που δίνουν οντότητα σε διαπιστώσεις με διατυπώσεις καθώς διακινούν ιδανικά. Επίσης στις σελίδες παρακολουθούμε πως τολμά αμφίδρομες κοινωνιολογικές και ψυχολογικές αποτιμήσεις. Με λόγο αρκετά αποστασιοποιημένο αλλά μετουσιωμένο, αφαιρετικό αλλά μεστό, λιτό αλλά ουσιώδη και περιεκτικό αναδεικνύει μια νεωτεριστική, πλουραλιστική και μεταμοντέρνα υφή απόδοσης. Με καίρια συμπληρώματα σταθερά πέρα από τα συνήθη ποιητικά πρότυπα, η αντιπαράθεση και η ανυπακοή του στα συνήθη δρώμενα και τις γνωστές νόρμες μεταλλάσσεται σε ελεγειακή ακεραιότητα, δοξαστική, έκρυθμη, έρρυθμη, κατανυκτική, ασυμβίβαστη και ελεύθερη. Με βροντώδη βιορυθμό τονίζει τη διαχρονική έννοια της λύσης που προέρχεται από την αλήθεια παραθέτοντας στοιχεία από τη πάντα σεμνή, αξιοπρεπή και απέριττη παρουσία του. Με ευδόκιμη ανησυχία, συνειδητοποίηση και ευθύνη, που αναπτύσσονται εμβόλιμα φανερώνει και ενορχηστρώνει δυνάμεις με τρόπο συνοπτικό, που ως απόσταγμα και απόρροια κυοφορούνται οργανωμένα στα πλαίσια ενός ιδιότυπου λυρισμού, με στέρεα, πύρρεια νοήματα και βάσεις μυσταγωγίας . Οι κήποι στον παράδεισο της έμπνευσης του με χάρη προδιαθέτουν την ανόρθωση του υπαρκτού και του αισθησιακού με τρόπο που να εκπέμπει οξυδέρκεια και αυτοπεποίθηση. Με παρρησία και θάρρος στέκεται απέναντι στο κατεστημένο των απατηλών υποκατάστατων, της υποκριτικής δήθεν ελεύθερης θεώρησης των πάντων. Αγωνίζεται από την σκοπιά του έντιμα με σύμμαχο μια αφύπνιση που τον κρατά σε εγρήγορση. Δεν παραβλέπει, ούτε εφησυχάζει. Παρατηρεί τη καθημερινότητα χωρίς εκστασιάσεις... Την προσεγγίζει μέσα από τη μελέτη και τη νοσταλγία. Καυτηριάζει αλλά και προχωρά στην αυτοκριτική. Η ποίηση του κρούει τον κώδωνα της ανάτασης προβάλλοντας μια καινοτομία εκσυγχρονισμού. Λειτουργεί σαν το ημερολόγιο της αυριανής μέρας σε μια μακρινή άγνωστη καινούργια γη όπου οι μορφώσεις με πεζοτραγωδιακή απόκλιση κοιτούν κατάματα την θεατρική ανθρώπινη φύση. Ονειρεύεται καταστάσεις που θα συμβούν όταν έρθει ένα στιγμιαίο και συνάμα αιθέριο σπινθηροβόλημα, μια καθολική κοσμογονία που θα ανιχνεύει και θα αποτυπώνει εντελώς διαφορετικές φαντασιώσεις. Βέβαια στη φιλοσοφία και στη κοσμοθεώρησή του μεγάλη σημασία για τη ροή των πραγμάτων έχουν οι αρχές, η τεχνική αρτιότητα της ολοκληρωμένης λεκτικής εικόνας και η αντικειμενική ματιά. Κάτω από αυτό το τρίπτυχο πρίσμα, ακολουθώντας τα δεδομένα της υγιούς συνάρτησης διόλου ναρκισιστικά αλλά με μια άλλη διάσταση φτάνει στις αλλεπάλληλες προσομοιώσεις και τις εξάρσεις. Μας καλεί σε ένα περίπατο όπου τα πρόσωπα αποκαλύπτουν τα προσωπεία. Μεταφέρει συναισθήματα υπαρξιακής αγωνίας από τα μονοπάτια του πολιτισμένου κόσμου όπου όμως υπάρχει σεβασμός στην ανθρώπινη οντότητα. Πλάθει μονογραφίες τονίζοντας πως μάχεται με ευγενή ιδανικά και ιδεαλισμό, σε ένα σύστημα, με ορατά σύνορα που δεν περιορίζουν τη βούληση. Ατενίζει τις διερευνήσεις της ψυχής και επισημαίνει ένα καθαρά ρεαλιστικό μοτίβο με συστατικά αναπτέρωσης. Στη περιγραφή του το φόντο των επιφανειών μετατρέπει αυτόματα το μυστήριο σε αίνιγμα ενώ ο συναισθηματισμός προκαλεί ποικίλα ερεθίσματα. Τεκμηριωμένα αναπαράγει βιώματα και ιδιώματα με αλίευση πολυδιάστατα και μακρόπνοα. Συνοπτικά η γραφή του από το 1976 μέχρι σήμερα, μεταγγίζοντας τον δυναμισμό κάθε εξοικειωμένου παλμού δημιουργίας εμπεριέχει μια διαχρονική ευαισθητοποίηση με υπέρτατη ενάργεια. Ορίζει και καλύπτει τις φάσεις του κάθε επικεντρωμένου πεδίου. Καταλυτικά κάθε ενορχηστρωμένη διασύνδεση του με ουσιώδη οντότητα αποκρυπτογραφεί επίλεκτα συμβολισμούς. Απέριττα πραγματεύεται στο βιβλίο αυτό μαρτυρίες προσδιορισμένες ανεξάντλητα ενταγμένες σε μια ύψιστη ποιητική διάσταση που φορτίζει το ιδεατό, το υλικό, το άυλο, το φυσικό και το μεταφυσικό. Προβάλλοντας στο έπακρο το ευεργετικό ρόλο του ποιητή στην πλέον ακραιφνή απόδοση του όρου.
...
Γήινες παρουσίες
στους πόρους του καμβά
λέξεις, χειρονομίες
σε σχήματα βουβά.
Γραφές ιλίγγου πόθου
στις φλέβες της ζωής
οράματα της νιότης
τροφού της αλλαγής.
Μοτίβα αναδυόμενα
αρχαικού βωμού
σε υπόγεια ποτάμια
γενναίου ξεσηκωμού.-
Συμπερασματικά δίνει το έναυσμα της προσωπικής ανασυγκρότησης καταθέτοντας σηματοδοτήσεις. Η επίκαιρη ποιητική του φλόγα κοσμεί τη γραφή του που λειτουργεί δραστικά απέναντι στα τεκταινόμενα που διαδραματίζονται. Εξετάζει θέματα που ξέρει καλά, που δεν λησμονεί, που έχουν αξία ντοκουμέντου με μνημειώδη πληρότητα. Διαχρονικά μελετώντας τη ποίηση του πρωτοπόρου "Κεφαλονίτη" Κώστα Ευαγγελάτου παρακολουθούμε πως αντιτάσσεται στα κελεύσματα της πνευματικής εκπόρνευσης και των κάθε λογής συμβιβασμών.

ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ, Ιστορικός Τέχνης.