Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Θεωρητικό-κριτικό κείμενο του ιστορικού τέχνης Λεόντιου Πετμεζά για την έκθεση –αφιέρωμα της Julia Guerrero με αφορμή τα 20 χρόνια από το θάνατο της Μελίνας Μερκούρη στο Πολυχώρο Πολιτισμού Αthinais.


 Η γκαλερίστα Ελενα Χειρδάρη που  διοργάνωσε και επιμελήθηκε  την εκθεση,ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς και η εικαστική δημιουργός Julia Guerrero.



Το κείμενο του Λεόντιου Πετμεζά δημοσιεύτηκε στο κατάλογο της εκθεσης -αφιερωμα στη Μελίνα Μερκούρη :''Melina Merkouri,Latin Inspirations'' που παρουσιάζεται από 15 εως 19 Οκτώβρίου στο Πολυχώρο Πολιτισμού Αthinais. 
Εγκαίνια Τετάρτη 15 0κτωβρίου στις 19.30 μμ

Η ύψιστη τέχνη της δημιουργού  Julia Guerrero  με εμπνευσμένες  συνθέσεις αποτυπώνει   και διακτυνώνει στη παρούσα εικαστική κατάθεση τη φεγγοβόλα λάμψη, το μύθο ,το θάμπος και το θρύλο της Μελίνας Μερκούρη  τονίζοντας  τη λαμπρότητα ,την Ελληνική  δωρική  μορφή και τη λαμπερή φόρμα  αλλά και την απλότητα της διεθνούς ,πολύπλευρης  γυναικείας προσωπικότητας .
Η Μελίνα Μερκούρη υπήρξε  η γυναίκα που με την αντισυμβατική ζωή της έγινε το σύμβολο της γυναικείας ελευθερίας και αυθεντικότητας. Η ηθοποιός που με την εντυπωσιακή και εμβληματική  παρουσία της άφησε ανεξίτηλη σφραγίδα στο  θέατρο και στον  κινηματογράφο. Η πολιτικός που με τους αγώνες και τις πρωτοποριακές της ιδέες, πρωταγωνίστησε στην νεότερη ελληνική ιστορία
,

 Οι πίνακες  του αφιερώματος ισορροπούν  με τελειότητα μέσα από τις ιδιαιτερότητες  της λειτουργικότητας και της αισθητικής αντίληψης. Εύλογα θεωρούνται   επιτεύγματα γραφής και εγχειρήματα άσκησης  με αυστηρή διατύπωση .Κάθε έργο  στρατεύεται  άρρηκτα σε μια φωτισμένη ενδοσκόπηση στη πληθωρική θηλυκή οντότητα της Μελίνας . Συνδυάζει  με εκφραστικότητα τους τόνους ενός ασύγκριτου λυρισμού. Εκθέτει τη παντοδυναμία της γεωμετρικής αφαίρεσης  και προσεγγίζει  τη μέγιστη αισθαντικότητα  που επιδεικνύει η  εικαστική καλλιτέχνιδα ως επιλογή. 
Η ουσιαστικότητα στο χειρισμό των  κατάλληλων υλικών  από μέρους της με εμφανή  υφολογία τονίζει την δομική ανάπτυξη των αναπροσαρμογών της. Οι κλίμακες της δημιουργού επιλεγμένες με σημασία προχωρούν συχνά στην εκσυγχρονισμένη, αναθεωρημένη διάσταση του μνημειακού  οικοδομήματος προσδιορίζοντας έναν απόλυτο μινιμαλισμό μετάπλασης.  Τα πορτραίτα και τα ολόσωμα έργα του θέματος είναι αντικείμενα εξέλιξης και προοπτικής  που περιλαμβάνουν και αναδεικνύουν εκτός από το μνημειακό εγχείρημα, την εργονομική διάσταση  ενώ προσδιορίζουν φερόμενες κατασκευές που λειτουργούν ως στίξεις, στις οργανικές κινησιολογίες με  προτάσεις  για μια βαθύτερη ανάλυση που  επιδρά θετικά στις συμπεριφορές της εξελικτικής επικοινωνιακής προβολής. Τα συγκεκριμένα  αριστουργήματα της Julia Guerrero  ως μέλη μιας ευρύτερης εικαστικής λήψης και αυτονομίας ανοίγουν ένα διάλογο τιμής με το κοινό  ενώ οι τονικές εκφάνσεις  τους προσπίπτουν ανακλώμενες στην ακτίνα του φωτός, στις ποικίλες γωνίες της θέασης και της διαλλακτικότητας. Σίγουρα   ο χώρος της διεξαγωγής τους  δεν περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη σχολή αλλά είναι πολυδιάστατος, περνάει και σε άλλα στάδια. Σε κάθε περίπτωση είναι τουλάχιστον διττός. 
Το εσώτερο μέρος  που καταλαμβάνει και υπογραμμίζει  με την φορμαλιστική συνοχή των οχημάτων ,των όγκων και των επιφανειών   καθορίζει  την συνομιλία με τις συνθέσεις. Η  πολυτιμότατη προσέγγιση  έγκειται αναμφίβολα στα κύρια μελήματα της καλλιτέχνιδας. Το φάσμα των πολυεπίπεδων ,συνυφασμένων αντανακλάσεων και των βαθμών της διαφάνειας και  της διαύγειας αποκαλύπτει εναργέστατα το βάθος του οπτικού πεδίου το οποίο χρησιμοποιεί ανεστραμμένο σε σχέση με τις συμβατές εφαρμογές. Κάθε μονάδα ανάπτυξης αφήνει την έξω πλευρά  της σε μια βάση που αποτελεί μια τομή παραβολικά και αναφορικά  για μια λιτή στάθμιση. Με δομή και μορφική δόμηση  ταυτίζεται με την διαλεκτική συνύπαρξη και την ουσιαστική συναίρεση των επιμερισμών, με τις διατομές και τις παραλλαγές. Τα περιγράμματα της έντονα νοητής γραμμής πλεύσης  σχηματίζουν φαντασιακές αναπτύξεις  και μια θετική συνομοταξία.
 Η Julia Guerrero  εμπνέεται από εικόνες συνδέσεων  του παρελθόντος και συναντά την αρθρωτή στελέχωση με ευρηματικότητα . Μέσα από ανεπανάληπτες ανατροπές  εμφυσάει πνοή  και προσδίδει  ζωντάνια στην πλαστικότητα και την λακωνικότητα των πινάκων . Κάθε ένα από τα έργα  της ατομικά περικλείει ένα μικρόκοσμο ευαισθησίας και ένα μακρόκοσμο δεξιοτεχνίας που  αποκαλύπτεται στο θεατή και γίνεται ταυτόχρονα υποδοχέας  των φερόμενων καταστάσεων. Η μικρογραφία του κόσμου, του συστήματος, της εναρμόνισης των αντιθέσεων και των ποικίλων φαινομένων της ζωής  του τιμώμενου προσώπου κυριαρχούν σε αυτές τις εντρυφήσεις  και εδράζονται σε  νομοτέλειες και τελεογογίες. Είναι σημεία  διαβάθμισης  που καταλήγουν να γίνονται φετιχιστικά αντικείμενα. Στην διαχρονικότητα τους κουβαλούν τις μαγικές ιδιότητες  μιας μυθολογίας  και εκφράζονται σε διαφορετικά είδη - αντικείμενα μιας μακραίωνης κατεργασίας που μορφοποιεί την προσωπική χωρονομική παρέμβαση της δημιουργού. Φέρνουν στο φως  μυστικά της φύσης, της ύπαρξης και της φαντασίας  προσδίδοντας ένα ναρκισσισμό  σε  μια διαφορετική διάσταση με έναν αρκούντα υπαινιχτικό αισθησιασμό και ενθουσιασμό. Διαθέτουν λεπτά στοχαστικότερα αισθήματα,  με ριζοσπαστικότητα. Το ολοκληρωμένο συνειδητά εικαστικό πορτραίτο  δικαιώνει απόλυτα τη δημιουργό. Στέκεται με σεβασμό και δέος απέναντι στο πρόσωπο Μελίνα. Η τεχνοτροπία της Guerrero  με τρόπο συναρπαστικό στη διάρκεια του χρόνου  που διατυπώνει έχει  ξεχωριστές απόψεις και αναφορές. Με παρρησία , με  απαιτούμενη λεπτότητα και απλότητα  ενστερνίζεται κάθε εξέλιξη που την εξυψώνει σε πρωτοπόρα και μεταμοντέρνα δημιουργό εξαιρετικά  ωστόσο επιφυλακτική απέναντι στις χάρες της κλασικότητας, απέναντι στην δύναμη και την επιρροή της διείσδυσης  στο συνειδητό επίπεδο. Με σαφήνεια, αλήθεια και αυτοαναίρεση,  ώριμη ισορροπία, υπομονετική περιέργεια και  ακούραστη παρατήρηση βιώνει αμφίθυμα την επιδεικτική αποστασιοποίηση των προτύπων .
Η δυνατή ακτινοβολία, το συναρπαστικό μυστήριο, η εκτυφλωτική μαγεία ,η απαράμιλλη γοητεία και η βαρύτητα της Μελίνας Μερκούρη την προδιαθέτει  να ξεφεύγει από το προσωπικό μονοπάτι της  μερικής παρουσίασης ενώ οι κρίσιμες καμπές της σταδιοδρομίας  της ενισχύουν το έκδηλο ενδιαφέρον  της για την χρήση των ολοκληρωμένων πτυχώσεων ως μέσου προκειμένου να στοιχειοθετήσει, να σταχυολογήσει και ταυτόχρονα να περικλείσει μεγαλόπνοα την συγκεκριμένη  τεράστια ανθρώπινη υπόσταση. Προκαλώντας  έναν εντονότερο στοχασμό στη σχέση ανάμεσα στην παραστατική μορφή και στο ιδιάζον περιβάλλον. Το  συνολικό εικαστικό έργο  της έκθεσης –αφιέρωμα  που παρακολουθούμε σήμερα, είκοσι χρόνια από την εποχή που έφυγε από κοντά μας η Μελίνα Μερκούρη θεωρείτε  πρότυπο  και μοτίβο ενός καινούργιου είδους προβολής, ενός προβληματισμού που επιβεβαιώνει  τη συνέχεια και την βίωση της παράδοσης. Με αινιγματική και επιβλητική διαίσθηση οι ιμπρεσσιονιστικές και φωβιστικές  εικόνες του  αφιερώματος είναι καταθέσεις πνεύματος, ψυχής, καρδιάς και ταλέντου λουόμενες από ένα σπάνιο μαγικό φως που ενεργοποιεί τους κραδασμούς και τις συνυφασμένες νύξεις με την υπαρξιακή υφή. Αποκρυπτογραφούν  κάθε απώτερο νόημα και το αναδεικνύουν ευπρόσδεκτα  σε πομπό και δέκτη μιας υπάρχουσας ενδελέχειας που επηρεάζει την εγρήγορση. Η επαλήθευση της υπέρτασης αυθεντικά και  αδιαπέραστα συνεισφέρει στο παλμό μιας κοσμογονίας και μιας ανάπλασης κατοχυρωμένης με μοναδικότητα. Μας μεταφέρει σε μια λεωφόρο  ευγενικών συναισθημάτων  και  μας εισάγει  με  αρκετά οικείο τρόπο σε αυτήν .
Μέσα από την  εικαστική κατάθεση της δημιουργού  Julia Guerrero γνωρίζουμε  νέες εμπνεύσεις που βασίζονται εύπεπτα στη σκέψη, στο συλλογισμό , στην εμβάθυνση , που καθοδηγούν τις χρωματικές μάζες ανάλογα ,επιδέξια και αυτόνομα  προς την αναπτέρωση.    Αποτελούν ευέλικτα μια συνειδητά ποιημένη πράξη εφαρμογής αρχών, τάσεων και σχολών τεχνικής που παραπέμπουν σε νεωτεριστικές, πλουραλιστικές και  εκλεκτικές αποκλίσεις.
 Η συντονισμένη ιδιότυπα εικαστική διαπραγμάτευση της Julia Guerrero  αποβλέπει  σε μια ενδελεχή διαλεκτική μελέτη του εσώτερου διακόσμου της Μελίνας Μερκούρη  που έντονα και οικουμενικά  ενορχηστρώνεται σε  αφετηρίες μέθεξης και οδούς λύτρωσης. Προκαλώντας  την ενατένιση και την επανένωση  της  καθημερινής  πραγματικότητας διακριτικά  προσηλώνει και ονοματογραφεί στάσεις ευχάριστες πέρα από  το μύθο και το μύθευμα. Αποθανατίζει και αποθησαυρίζει στιγμές. Προβάλλει  τη  γνώση της αντιπαράθεσης σε  ενδοσκοπικές  καταλήξεις που ξεδιπλώνουν μια καθολικά καινούργια  πραγμάτευση .Τα χρώματα και τα σχήματα  που κυριαρχούν την ανασυνθέτουν  και  την μετουσιώνουν  .Πρόκειται για  μοναδικές επικαλύψεις  με επίσημο ύφος  που  πολυπρόσωπα ,πολυκύμαντα και πολυδιάστατα   εκπλήσσουν με την στερεότητα  που διακρίνει τη διάρθρωση τους. Οι συλλήψεις οργανωμένες παρατακτικά ενέχουν ρυθμό και αρμονία  διαθέσεων. Δένουν  με τις εντάσσεις σε ένα αδιάσπαστο σύνολο από αδιάτμητα  διαφοροποιημένα στοιχεία . Μετατρέπονται σταδιακά και βαθμιαία σε κειμήλια μνήμης καθώς  με ζωτικότητα  και χυμώδεις εκχύσεις  διαιωνίζουν  ζωντανές αισθησιακές  δυνάμεις .Κάποτε φτάνουν στο έπακρο σημείο ακολουθώντας   μια εμβληματική  οδό και μια διαδρομή που συσπειρώνει και ενσαρκώνει πρωτόγνωρα την απογραφή ενός σημαντικού  έρματος ενώ παράλληλα χαρακτηρίζει τεκμηριωμένα ιδιωματικά και βιωματικά περάσματα .
Οι μεταλλαγές τους  ευνοούν την άνεση  της κινητήριας κύριας  δύναμης που έχει κοινό σημείο  αναφοράς  και κοινό παρανομαστή την καίρια ατμοσφαιρικότητα.

                                                                                 ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ
                                                                                Θεωρητικός- Ιστορικός τέχνης





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου