Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

ΚΡΙΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΤΕΧΝΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΠΕΤΜΕΖΑ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΑΛΙΚΤΥΠΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΙΙΙ" ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ




Μια ακόμη πτυχή επιτυχημένης απόδοσης στη δημιουργία του αποκαλύπτει  ο εμπνευσμένος  Κώστας Ευαγγελάτος  στην ενότητα "Αλίκτυπες μορφές III" που παρακολουθούμε στην τωρινή έκθεση του.
Στις  τωρινές αισθητικές καταθέσεις του παρουσιάζονται  έργα  με ανάλογες μορφοπλαστικές φόρμες, με ποικίλες αποχρώσεις που επιτρέπουν στην  εικαστική δράση  να λειτουργεί ως αντίδοτο στη υφή της  φθοράς.
Χρησιμοποιώντας την εμπειρία του αλλά και τη δυνατότητα να ελίσσεται  και να εξελίσσεται  πολυδιάστατα , πολυκύμαντα  και πολυσήμαντα  επεμβαίνει δυναμικά με νέες προτάσεις διαπραγμάτευσης του υπάρχοντος υλικού, το οποίο κινεί ευρηματικά και αντίθετα προς τη διαδικασία αποσύνθεσης που  μοιραία επιφέρει ο χρόνος. Δίνοντας στα σπαράγματα που εξέβρασε στις παραλίες η θάλασσα μια νέα ταυτότητα. Ακολουθώντας το σχήμα των σανιδιών, σχεδιάζει αφαιρετικά και συνήθως μονοχρωματικά γυναικείες μορφές, με σιβυλλική έκφραση, πλάσματα που άφησαν το αποτύπωμα τους σε κάθε πολύπλαγκτο θαλάσσιο σώμα που άγγιξαν. Μ’ ένα σχέδιο τόσο πυκνό και περίπλοκο, ώστε να δημιουργούνται λεπτότατα , λεπτομερή πλέγματα γραμμών που διατρέχουν όλη την επιφάνεια του ξύλου ή οργανώνονται γύρω από φυσικές πυκνώσεις του, όπως είναι οι όζοι, διαγράφει τα περιγράμματα των μορφών, οι οποίες προβάλλουν στο φυσικό φαιό του υλικού. Τα γυναικεία πρόσωπα με τα ζωηρά μάτια συνωθούνται με τονική διαβάθμιση, πάντοτε σε συμπλέγματα, δίνοντας την αίσθηση ότι αναδύονται κοσμογονικά από το εσωτερικό της ίδιας της μάζας του ξύλου. Έτσι τα άχρηστα υλικά  μεταλλάσσονται αρχικά και στη συνέχεια μεταμορφώνονται σε εικαστικές δημιουργίες με ρευστά όρια που κυμαίνονται ανάμεσα στη γλυπτική και στη ζωγραφική, όπου τον τόνο διευθέτησης δίνει ο συνδυασμός του τυχαίου με την υπολογισμένη χειρονομία, η παρόρμηση με τη λογική επεξεργασία. Εμβόλιμα και ουσιαστικά  η ιδεογραφική προοπτική  στις συγκεκριμένες  αναζητήσεις  και συλλήψεις του  έχουν κοινή αφετηρία την πολύχρονη ενασχόληση  και μελέτη του με την ανθρώπινη μορφή σε διαφορετικές μεταξύ τους διαστάσεις απεικόνισης. Χωρίς να περιορίζεται  μόνο στην εξωτερική απόδοση της μορφής, αποβλέπει και κατορθώνει να δώσει  τις συμβολικές προεκτάσεις που απαιτούνται. Με διαδραστικούς τρόπους και επεξεργασίες στις οποίες παίζουν κύριο ρόλο οι σχεδιαστικές αξίες, ο καλλιτέχνης προχωρεί με την προσθήκη της γραφής, και σμιλεύει τα εκθέματα οδηγώντας τα σταδιακά και βαθμιαία  σε μια κατεύθυνση στην οποία συνδυάζεται  η ρεαλιστική πραγμάτευση  με τα γενικευτικά συμβολικά χαρακτηριστικά, που εμπλουτίζουν  και αναπαράγουν με νέες εκφραστικές αξίες την ζωγραφική του.


Λεόντιος Πετμεζάς, Ιστορικός Τέχνης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου