Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

''ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ'' ΤΗΣ ΜΑΡΙΛΕΝΑΣ ΦΩΚΑ

Γράφει η  Μαριλένα Φωκά 

Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο λέει ο Ιησούς[i]  «Άφετε τα παιδία,  και μη κωλύετε αυτά  ελθίν προς εμέ΄ των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών» .Τι συμβαίνει αλήθεια με τα παιδιά; Γιατί ο Ιησούς είπε ότι τους ανήκει η Βασιλεία των Ουρανών, τι παραπάνω έχουν από τους μεγάλους που τα καθιστά αποδέκτες τέτοιας Θεϊκής τιμής;
Είναι γνωστό ότι οι μεγάλοι και λογικό έχουν και εμπειρία, αλλά και την διάθεση να αγωνιστούν για να κατακτήσουν τα πνευματικά στεφάνια που δίνει ο Κύριος. Όμως αυτοί που «δικαιωματικά»  θα εισέλθουν στη Βασιλεία είναι αυτά τα άπειρα, μικρόσωμα ,ατελή ακόμα πλάσματα. Την εξήγηση για αυτό μπορούμε εύκολα να την καταλάβουμε στους μακαρισμούς…
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, Ότι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών….[ii]
Μακάριοι οι πραείς ότι ατοί κληρονομήσουσιν την γην…
Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιωσύνην ότι ούτοι χορτασθήσονται …και ΚΥΡΙΩΣ Μακάριοι οι καθαροί, τη καρδία …..
«Καθαροί τη καρδία», αυτό είναι που διαφοροποιεί τα παιδιά από τους μεγάλους. Πόσες φορές έχουμε μαλώσει ένα παιδί και αυτό σε λίγο χωρίς να το θυμάται καν, χωρίς να καταφεύγει σε κρίσεις, επικρίσεις, αντιδικίες, ιδιοτέλεια, απλώνει τα χεράκια του και μας αγκαλιάζει με απέραντη αγάπη. Μετά την βάφτισή του το κάθε παιδί παίρνει έναν φύλακα- άγγελο να το προστατεύει και τον έχει βοηθό για όλη του τη ζωή. Ο άγγελος αυτών των μικρών παιδιών μπορεί και βλέπει κατά πρόσωπο το Θεό. Πολλές φορές τα παιδιά λόγω αυτής της αθωότητας και καθαρότητας της καρδιάς τους μπορούν και «βλέπουν»  τον άγγελό τους.

Την παιδική αυτή αθωότητα εκφράζει σε έναν πίνακά του, και μάλιστα βραβευμένο, ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙΣΜΑ, ο σπουδαίος ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς.

Αγγέλα Ταμβάκη, μια αξιόλογη κριτικός τέχνης επισημαίνει για τον συγκεκριμένο πίνακα:’’Εκείνο που ουσιαστικά επιθυμεί περισσότερο να εκφράσει ο ζωγράφος, είναι το σκίρτημα της αδέσμευτης και αθώας παιδικής ύπαρξης που συνεχώς ψάχνει να βρει, πίσω από τα φαινόμενα, τις πηγές της ζωής, του φωτός και του χρόνου, η τεχνική του περνά μέσα από μια αέναη περιπέτεια ανίχνευσης και αγάπης».

Ενώ ο  εξίσου σημαντικός Δημήτρης Δεληγιάννης αναφέρει :’’Ο δημιουργός εμβαθύνει στη ευαίσθητη και αγνή σκέψη του παιδιού που γίνεται πράξη σε μια στιγμή. Πρόκειται για την απεικόνιση της ενορατικής πραγματικότητας του , που διαρκώς υπαινίσσεται και  επιζητεί, μολονότι γνωρίζει την ουσία της.»
Ο Νίκος Αλεξίου, άλλη εξέχουσα μορφή, εγκωμιάζει το έργο τονίζοντας ’’ Ο καλλιτέχνης δίνει έμφαση στη διαρκή αναζήτηση και την αέναη προσπάθεια του παιδιού για την εύρεση του τέλειου, της χαράς και της ευτυχίας. Στο έργο η βιωματική χροιά καθρεφτίζει τη  παιδική ψυχή’’.

Το παιδί φαίνεται να έχει την ικανότητα να πλησιάζει το Θείο, το τέλειο, την αλήθεια, κάτι που αποτυπώνεται και στη  τέχνη αλλά δεν γίνεται κατανοητό και εφικτό από τους μεγάλους. Μόνο όταν ο άνθρωπος γίνει σαν παιδί θα είναι άξιος κληρονόμος της  Ουράνιας Βασιλείας. Είναι τόσο δύσκολο άραγε;


                                    ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙΣΜΑ του Λεόντιου Πετμεζά


[i] ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ,ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ κεφ. 19, 13-15
[ii] ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ,ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ κεφ.5. 3-11


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου