Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΛΕΝΑΣ ΦΩΚΑ

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΥΓΧΩΡΕΙ ΤΟΝ ΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΤΟΥ


της ΜΑΡΙΛΕΝΑΣ ΦΩΚΑ


Στην ιστορία διαφόρων λαών ακόμα και θεότητες δημιουργήθηκαν στον όνομα της εκδίκησης όπως η θεά Κάλι των Ινδουιστών. Ο Μωσαϊκός νόμος επίσης επέτρεπε το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος» θέτοντας κάποια όρια, αλλά όχι καταργώντας εντελώς  την εκδίκηση. Αυτό βέβαια  το επέτρεψε τότε ο Θεός για να σταματάει η εκδικητική μανία των ανθρώπων μέχρι ενός σημείου. πχ. κάποιος έκλεβε άρα θα  μπορούσε νόμιμα ο ζημιωθείς  να τον κλέψει και αυτός, αλλά όχι να τον  σκοτώσει. Τι θα πει συγχώρεση ;  Η λέξη ετυμολογικά συν –χωρώ σημαίνει ανοίγω την καρδιά μου και κάνω χώρο, χωράω μέσα όλο τον κόσμο, όλο το πλήρωμα της εκκλησίας. Η συγχώρεση είναι ίσως το πιο δύσκολο καθήκον του χριστιανού. Πιο εύκολο ακούγεται το αγαπάτε αλλήλους, αγαπάτε το Θεό και πιο  εύκολα εφαρμόζονται. Χρόνια ολόκληρα βεντέτες ξεκλήριζαν οικογένειες σε διάφορες περιοχές της πατρίδας μας. Τραγική ειρωνεία θα έλεγε κάποιος, οικονομία Θεού ένας χριστιανός, στη μοιραία αυτή συνάντηση του Αγίου με τον φονιά ο ένας δεν γνώριζε ποιος ήταν ο άλλος. Η  στιγμή αυτή Η ΜΕΓΆΛΗ ΣΤΓΜΉ ΤΟΥ Άγιου μας ήταν ανάλογη με τη ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ  του Ιησού στο σταυρό που παρακαλούσε τον Πατέρα του να συγχωρήσει τους διώκτες του.Έται και ο Άγιος όχι μόνο συγχώρεσε αλλά  ελέησε σαν να είχε μπροστά του τον ευεργέτη του  και τον  παρηγόρησε αυτός,-  ο απαρηγόρητος .Η σκηνή αυτή ενέπνευσε  πολλούς καλλιτέχνες και ανθρώπους των γραμμάτων. Ο Άγιος είχε μπροστά του τον άνθρωπο που στέρησε τη ζωή στον Κωνσταντίνο. Τα αίματα που είχε στα χέρια του ήταν τα αίματα του αδελφού. Τα δάκρια του Αγίου ενώθηκαν με τα αίματα.

Ο ποιητής Μαρτζώκης  γράφει στο τετράστιχό του             
      Αίμα και Δάκρυ σμίγουν               
    Τ΄αδέρφια τα καημένα             
      Το Χέρι που τα χώρισε    
      Για λίγο τα ενώνει, το Χέρι ανατριχιάζει….

Το μεγαλείο επίσης συνίσταται στο ότι όχι μόνο συγχώρεσε ο Άγιος αλλά συγχώρεσε άμεσα!!!!!!  Δεν είχα χρόνο να επεξεργαστεί την πληροφορία να συμφιλιωθεί με το χαμό, να θρηνήσει να κοπάζει ο πόνος του. Επίσης,  έζησε το δράμα δύο φορές καθώς σε λίγη ώρα μετά την αποκάλυψη κατέφθασαν οι συγγενείς του και οι  αρχές και θρήνησε για μια ακόμα φορά τον αδελφό του κρατώντας στην αγκαλιά του τον ανιψιό του που ήταν απαρηγόρητος  για τον πατέρα του και όλοι μαζί ζητούσαν εκδίκηση. Αυτός  όμως τους έστειλε ποιός την αντίθετη κατεύθυνση , και έσπευσε να κατευοδώσει τον φονιά δίνοντας του χρήματα.  Ο Άγιος είπε ψέματα θα σκανδαλισθεί κάποιος; Ο Άγιος απλώς δεν φανέρωσε γεγονότα που είχαν ειπωθεί στο Ιερό Μυστήριο της Εξομολόγησης. Ο φονιάς εξομολογήθηκε και μετανόησε. Ο υποτακτικός του Άγιου Νικήτας που ήταν παρών τα μετέφερε όλα αυτά στον κόσμο και μάλιστα ο ίδιος ο φονιάς μετά από καιρό επέτρεψε στις Στροφάδες και μόνασε δίπλα στον Άγιο και φανέρωσε την ταυτότητά του  στο τέλος της ζωής του. Από εκείνη τη στιγμή της συγχώρησης  ο Θεός  προίκισε τον Άγιο Διονύσιο Ζακύνθου με χαρίσματα να θαυματουργεί από τότε μέχρι το τέλος του αιώνα. Γιατί όπως λέει και ο Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Αλιβέρης καθηγούμενος της ιεράς μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου[v]«Όποιος  δοξάζει  το Θεό ο θεός τον αντιδοξάζει» 


.......Θεωρητική προσέγγιση του ιστορικού τέχνης Λεόντιου Πετμεζά για τον πίνακα-αγιογραφία της Μαριλένας Φωκά
''H αποτύπωση του προσωπικού δράματος του αγίου Διονυσίου από την αγιογράφο Μαριλένα Φωκά αποδίδεται σε σκηνή όπου διαδραματίζεται το συγκινητικό πάθος της περιπέτειας του με την παρεμβολή και την παρουσία των προσώπων που πρωταγωνιστούν σε αυτό και ενημερώνουν το θεατή με διαφάνεια .Οι φιγούρες του θέματος συνδυάζουν ψυχοτροπικά δεδομένα και συναποτελούν ένα ιδιότυπο περιβάλλον εξαγνισμού που λειτουργεί πολυδιάστατα, διαβάζεται ολοκληρωμένα και προσφέρεται για την ουσία της προσέγγισης. Η αγιογράφος μας εισάγει ως κοινό σε ένα είδος κίνησης, σ’ ένα ρυθμό έκστασης. Οριοθετώντας ένα τελείως νεωτεριστικό χώρο διεξαγωγής η έμπνευση της άνετα παραπέμπει πολυκύμαντα και εντάσσει τους λογισμούς μας στο σημαντικό , στην οντότητα της πρωτογενούς ιδέας που υλοποιεί δίνοντας περιθώρια για συμμετοχή μας στην απόλυτα γενναιόδωρη ομορφιά της ψυχής του αγίου. Η τέχνη της Μαριλένας Φωκά μετουσιώνει και αρμολογεί ουσιαστικά την απόρροια μιας διαδρομής ζωής προς την ανωτερότητα με εμπεριστατωμένη γνώση , με μια γλώσσα που καταδεικνύει πως είναι κάτοχος μιας εσωτερικής βαθιάς ελευθερίας και μιας ιδιοσυγκρασίας που προέρχεται από ενδοσκόπηση. Με επιλεγμένες χρωματίσεις η απόλυτη τεχνική της δημιουργού φέρνει σε πρώτο πλάνο το μυστήριο της θρησκευτικότητας ,τη μοναδικότητα της ευλάβειας, τη θυσία και την συγχώρεση της συγκεκριμένης ύπαρξης .Μέσα από την εκλεπτυσμένη αναδημιουργία με φιλελεύθερα στοιχεία γραφής ευπρόσδεκτα τονίζει στη σύνθεση της τη καίρια στιγμή με διαστάσεις διείσδυσης . Έντεχνα η συνολική σύλληψη της χαρακτηρίζεται από ύψιστη γραφική κλήση που βασίζεται σε ιδεογράμματα ,σε μια ποικιλία χρωμάτων και σχημάτων που επισημαίνουν μια ακέραια μορφή αξεπέραστη και ανεξίτηλη στο χρόνο . Το αυτούσιο έργο ως εικόνα δηλώνει την ανάπλαση μιας πραγματικότητας και την ενσωμάτωση της φυσικής υπόστασης σ ένα περίγραμμα που περιλαμβάνει πρωταρχικά και διαχρονικά την πορεία της εξέλιξης του ανθρώπου προς το ιδεατό της θείωσης.''
Λεόντιος Πετμεζάς,Ιστορικός Τέχνης................

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου